เมื่อพูดถึงพี่กับน้อง ยังไงยังไงก็ดูมีความสนิทสนม มีความรักความเอื้ออาทรเจือปนอยู่ในคำสองคำนี้ พี่น้องในความหมายของเราอาจไม่ใช่พี่น้องที่คลานตามกันมาหรอก ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องในสังคมไทย มีความหมายที่ลึกซึ้งมาก โดยเฉพาะในสังคมของพวกเราในรั้วมหาวิทยาลัย พวกเรามีการสืบทอด สร้างสรรกิจกรรมต่างๆ เพื่อให้สายสัมพันธ์ระหว่างพี่กับน้องคงมีอยู่ต่อไป หลายคนอาจรู้สึกต่อต้าน หลายคนรู้สึกเบื่อหน่ายต่อกิจกรรมเหล่านั้น เราบอกได้เลยว่า เราผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาแล้ว เมื่อนึกย้อนกลับไป ในบางครั้งเรารู้สึกเสียดายโอกาสเหมือนกันที่ไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมเหล่านั้น กิจกรรมที่พี่ๆ สืบทอดมามีผลต่ออาชีพและการทำงานของเราในเวลาต่อมาเหมือนกัน แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า เมื่อเราพลาดโอกาสนั้นไปแล้วเราจะหมดโอกาสหลายๆ อย่าง ความสัมพันธ์พี่น้องอาจเรียกได้ว่ามันเป็นจิตสำนึกของคนไทยอย่างหนึ่งก็ว่าได้ เราในฐานะเป็นพี่ เราต้องรู้ว่า พี่คืออะไร พี่ไม่ใช่ว่า แค่อายุมากกว่าน้องเท่านั้น (สักแต่ว่าอายุมาก) ถ้าใครคิดว่า เราแก่กว่า เราเป็นพี่คิดแค่นั้นไม่พอ พี่ที่ดีต้องมีน้ำใจ พี่ที่ดีต้องมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กับน้อง ช่วยเหลือน้องตามแต่โอกาสและกำลังของพี่ ไม่ฆ่า (ทำลาย) น้องเพราะผลประโยชน์ ในขณะเดียวกันเราในฐานะที่เป็นน้องก็ใช่ว่า เอาแต่ได้ทุกอย่าง เราคงต้องทำตัวให้เหมือนกับพี่เหมือนกัน เราต้องมีน้ำใจ มีสัมมาคาระ มีความอ่อนโน้มถ่อมตัว เป็นต้น หากพี่กับน้องมีสิ่งเหล่านี้ สังคมเราจะมีความอบอุ่น มีความน่าอยู่ สังคมของพวกเราในปัจจุบันยังไม่เลวร้ายมากมายนักหรอก แต่เราอยากให้ตระหนักกันเข้าไว้ หมั่นฝึกจิตใจกันเข้าไว้ สะสมสิ่งที่ดีที่ควรจะมีในตัวพี่ สิ่งที่ควรจะมีในตัวน้อง เราเชื่อว่า สังคมของพวกเราจะดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ต้องคอยให้คนโน้นคนนี้ทำหรอก เราทำของเรา ถ้าทุกคนทำ มันจะเต็มไปด้วยคนดีๆ คนมีอัธยาศัยดี สนทนาด้วยติดต่อด้วยแล้วรู้สึกดี …. นั่นแหละที่อยากให้เป็น ….
เมษายน 1, 2008
1 ความเห็น »
RSS feed สำหรับความเห็นต่อเรื่องนี้ TrackBack URI
ถ้าคนไทยทุกคน เห็นคน(ที่มีสำมะโนครัวอยู่ในประเทศ)ไทยด้วยกันเป็นพี่น้อง ช่วยเหลือไม่ให้เดือดร้อนและสามัคคีกันพัฒนาชาติ ก็ดีสิค่ะ
ความเห็น โดย Zuki — ตุลาคม 7, 2008 @ 9:38 am |